เหล่าเด็กน้อยผู้ไร้ประสบการณ์

“เอาล่ะ จากนี้จะเริ่มการฝึกแล้ว”

ครูฝึกเต้นสั่งให้ทุกคนยืนเรียงกัน

การสอนเต้นในวันนั้น เป็นการแสดงเพลง “Te wo Tsunaginagara”

แต่ทว่าก็เกิดเรื่องบางอย่างขึ้น ณ ที่แห่งนี้

ก่อนเกิดเรื่อง ทั้งๆ ที่มีการแจกวีดีโอที่มีท่าเต้นของเพลงที่จะฝึกเต้นให้ไปแล้ว แต่ก็ยังมีสมาชิกบางคนที่ไม่ได้จำท่าเต้นทั้งหมดของเพลง Te wo tsunaginagara มาด้วย

ยิ่งกว่านั้นในบรรดาสมาชิกทั้ง 24 คน ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่ท่องจำเนื้อเพลงมา

มิยาวากิ “ก็ไม่ใช่ว่าจะแก้ตัวหรอกนะ แต่คิดได้แค่ว่าต้องจำท่าเต้นมา แต่ไม่ได้คิดเลยว่าจะต้องจำเนื้อเพลงให้ได้ด้วย”

จริงๆ แล้ว ถ้าได้รับวิดีโอท่าเต้นมาแล้ว การจำท่าเต้นให้ได้นั้นก็เป็นเรื่องปกติ ยิ่งกว่านั้นก็ควรจะคิดได้ก่อนว่าต้องท่องเนื้อเพลงเตรียมมาด้วย

แต่ว่า พวกเธอยังไม่ได้เป็นแม้แต่ไอดอล ไม่มีแม้แต่คนเดียว ทุกคนยังคงเป็นแค่เด็ก

สำหรับเหล่าเด็กสาวที่ยังมีความคิดอ่อนหัดแล้ว ครูสอนเต้นก็เป็นเหมือนสายฟ้าที่ผ่าลงมา

“อะไรกัน ไม่มีใครจำกันมาเลยหรือไง ตั้งใจจะทำอะไรกันแน่ ทำไมไม่จำกันเลย”

“เพื่อที่จะแสดงให้ได้เนี่ย ถ้ายังไม่เข้าใจเนื้อเพลงแล้วล่ะก็  จะทำหน้ากันอย่างไรตอนที่ยืนอยู่บนเวที สีหน้าของคนร้องกับตอนเต้นต้องเป็นไปด้วยกันนะ”

“ถ้าเป็นแบบนี้ คงฝึกกันไม่ได้แล้วล่ะ จบแค่นี้”

พอพูดเสร็จครูฝึกก็ออกไป

ที่ตรงนั้นตกอยู่ในความเงียบ ไม่มีสมาชิกคนไหนเลยที่จะเปล่งคำพูดออกมา คำพูดที่ว่า “จบแค่นี้” วนไปวนมา

“ทำยังไงดี”

“ทำให้อาจารย์โกรธซะแล้ว”

“กลับไปแล้ว อาจารย์กลับไปจริงๆ ด้วย”

“ตามไปกันเถอะ น่าจะยังอยู่แถวๆ นี้”

เหล่าเด็กสาวร้องไห้ไปพลางวิ่งออกจากห้อง

พอเห็นครูฝึกที่กำลังจะกลับ “รอก่อนค่ะ” พวกเธอรีบวิ่งเข้าไป

“ขอโทษค่ะ กรุณารอก่อนค่ะ”

“ช่วยสอนให้อีกสักครั้งเถอะค่ะ”

เหล่าเด็กสาวพูดกับครูฝึก โดยที่น้ำตายังไม่หยุดไหล

“ไปคุยกับทุกคนอีกครั้งซะนะ วันนี้จบแค่นี้”

ในท้ายที่สุด พวกเธอก็ไม่ได้รับการซับน้ำตา ผู้จัดการทุกคนก็กลับไปด้วย

มีแต่เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่ในที่ฝึก

เมมเบอร์ทุกคนมารวมตัวกันเป็นวงกลม ทำไมพวกเราถึงได้คิดอะไรตื้นๆ กันนะ

พยายามกันมาแทบตายเพราะอยากจะเป็น HKT48 ตอนที่ออดิชันผ่านก็ดีใจจนน้ำตาไหลแท้ๆ น้ำตานั่นคืออะไรกัน

ยิ่งคิดแบบนั้น ก็ยิ่งรู้สึกถึงความอ่อนหัดของตัวเอง

“มาหาเนื้อเพลง Te wo Tsunaginagara กันเถอะ”

พอพูดดังนั้นแล้ว สมาชิกทุกคนก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาค้นหาเนื้อเพลงของ “Te wo Tsunaginagara” ในอินเตอร์เน็ต และแล้วเนื้อเพลงก็ถูกแสดงขึ้นบนหน้าจอโทรศัพท์

 

จับมือกันไว้

ในระหว่างที่นำทางชั้นไปข้างหน้า

เพื่อที่จะได้ไม่ต้องหลงทาง

เพื่อนที่มีความฝันเช่นเดียวกัน

สักวันหนึ่ง เหงื่อและน้ำตา

จะกลายเป็นความทรงจำที่เจิดจ้า

ดังนั้นแล้วมาพยายามไปด้วยกันเถอะ

จนกว่าจะถึงวันที่จบการศึกษา

 

ที่ตรงนั้น เหล่าเด็กสาวที่พึ่งได้มาพบกัน “แม้ว่าจะเจ็บปวดสักเพียงใด ก็จะจับมือกันไว้แล้วเดินไปด้วยกัน” คำมั่นสัญญาที่เหมาะสมกันดีได้ถูกร่างขึ้นมาแล้ว เรื่องราวของเด็กสาวที่แบ่งปันความกล้าและก้าวเดินไปข้างหน้า ได้ถูกเขียนขึ้นแล้ว

ที่ตรงนั้น ได้พบกับจิตวิญญาณของเหล่ารุ่นพี่ SKE48 ที่ร้องเพลง Te wo Tsunaginagara มาก่อน หลังจากนี้ต่อต่อไป น้ำตาก็เอ่อล้นออกมา

เหล่าเด็กสาวที่จำเนื้อเพลงได้แล้ว ทุกๆ คนลุกขึ้นยืนอยู่หน้ากระจกและเริ่มเต้น

ระหว่างที่ทุกคนร้องไห้อยู่

เราก็จับมือกันไว้

ในเวลานั้น เหล่าเด็กสาวที่ถูกทำให้รู้สึกตัวถึงความอ่อนหัดของตัวเองเป็นครั้งแรกนั้น ระหว่างที่เช็ดน้ำตา ก็ได้เริ่มออกเดินไปบนเส้นทางที่เป็นความหมายที่แท้จริงของไอดอล

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s