กระแสตอบรับที่เย็นชาในฮากาตะ

ฟุกุโอกะในตอนที่ HKT48 ได้เริ่มต้นขึ้นนั้น ไม่ได้มีวัฒนธรรมไอดอลหยั่งรากอยู่เลย เคยมีคนพูดไว้ว่า “ที่โอซาก้า ไอดอลขายไม่ออกหรอก” แต่ว่าเทียบกันแล้วจะอยู่ในระดับเดียวกันหรือว่าแย่ยิ่งกว่านะ ชาวฟุกุโอกะค่อนข้างจะจู้จี้กับเรื่องไอดอล

ห้องประชุมของสำนักพิมพ์นิชินิฮงที่ตั้งอยู่ที่เท็นจิน ฟุกุโอกะ

นากาคาวะ ยาสุฮิโระ ผู้รับผิดชอบเกี่ยวกับ HKT48 เล่าว่า

“อืม ไม่รู้ว่าเป็นเพราะมีศิลปินที่มีความสามารถปรากฏตัวออกมาเรื่อยๆ หรือ เป็นเพราะไม่ค่อยมีใครสนใจจะมองไอดอลกันแน่ครับ เพราะงั้นแล้ว ในตอนแรก พวกเราสื่อมวลชนท้องถิ่นเองก็ มองดูแบบว่า “นี่มันยังไงกันน้า” ความสนใจที่มีต่อ HKT48 ในตอนแรกก็มีแค่เรื่องที่ ลูกสาวของอดีตฮอว์ค วากาทาเบะ เคนอิจิ วากาทาเบะ ฮารุกะอยู่เท่านั้นเองครับ

อิโคมะ จิกะมะสะ โปรดิวเซอร์ของ เทเลบินิชินิฮง

พูดตรงๆ นะ เด็กผู้หญิงอายุ 13 ปีเนี่ย ยังไงก็เด็กเกินไปครับ เพราะว่าสำหรับรายการทีวีในฟุกุโอกะแล้ว อายุของดาราหญิงจะมากกว่านี้ สำหรับในท้องถิ่นก็มีข่าวการมาถึงของวงน้องสาวกลุ่ม AKB48 อยู่หรอก แต่ว่า ในความเป็นจริงเป็นความรู้สึกที่ว่า “กลุ่มนี้จะเป็นยังไงต่อไปนะ” มากกว่าครับ

 

ในท้ายที่สุด ข่าวเรื่องที่ว่า “วงน้องสาวของ AKB48 ได้เริ่มออกเดินทางที่ฮากาตะแล้ว”  ก็ไม่ได้กลายเป็นหัวข้อสนทนาที่ใหญ่โตอะไรในฟุกุโอกะ

ตรงข้ามกับคนในท้องถิ่น กระแสตอบรับต่อการแสดง “Te wo Tsunaginagara” ของเหล่าเด็กสาวนั้น กลับเป็นประเด็นพูดคุยกันในหมู่แฟนของ AKB48 ที่อาศัยอยู่ในโตเกียว

โดยเฉพาะแฟนๆ แต่ดั้งเดิมของ AKB48 จะมีเสียงชื่นชมมากเป็นพิเศษ

“ถึงการเต้น และ ช่วงพูดคุยคุยจะยังไม่เข้าขั้นก็เถอะ แต่รู้สึกได้ถึงความบริสุทธิ์ ไร้เดียงสาเหมือนกับตอนที่ได้ดูการแสดงสมัยแรกๆ ของ AKB48 ที่เธียเตอร์ตรงอากิฮาบาระเลย”

“สถานที่ก็กว้างขวางดี นอกจากนี้เวลาที่เมมเบอร์เดินมาตรงเวทีที่ยื่นออกมาตรงกลางเนี่ย ให้ความรู้สึกใกล้ชิดสุดๆ เลย”

ในทั้งหมดนั้น ยูนิตเพลง “Wimbledon ni Tsuretette” ที่มี โมโตมุระ อาโออิ, มิยาวากิ ซากุระ, สุกาโมโตะ ยูโกะ (ลาออก สิงหาคม 2012)  ได้รับการจับตาดูมากเป็นพิเศษ

ในบรรดาเพลงทั้งหมดของการแสดง “Te wo Tsunaginagara”  เป็นเพลงที่สมกับเป็นเพลงไอดอลที่สุดแล้วทั้งเสื้อผ้าที่ดูน่ารัก และตัวเพลงเอง ทำให้ความนิยมในเพลงนี้ของแฟนๆ สูงมาก

เพลง “Wimbledon ni Tsuretette” นั้น คนที่น่ารักเป็นพิเศษ 3 คนใน HKT48 จะเป็นคนร้อง ที่โตเกียวนั้นถึงกับมีการพูดกันว่า มาฮากาตะ แค่เพื่อจะดู “Wimbledon~” ก็คุ้มแล้ว

โมโตมุระ อาโออิ

“Wimbledon” เป็นเพลงที่สนุกสนานมากจริงๆ ค่ะ เพลงช่วงครึ่งหลังเนี่ย  จะต้องมาร้องเพลงอยู่ใกล้ๆ กันตรงกลางเวที ยิ่งกว่านั้นเวทีจะยกตัวขึ้นแล้วก็หมุนวนด้วยค่ะ ในตอนนั้นผู้ชมก็จะร้อง โอ้วววว ด้วยความตกใจเลยค่ะ จนถึงตอนนั้นพอคิดว่า เราได้แสดงสิ่งที่ไม่มีในเธียเตอร์ของ AKB48 หรือวงพี่น้องอื่นๆ ก็รู้สึกดีใจจริงๆ ค่ะ ในช่วงเวลานั้นเนี้ยเป็นความรู้สึกที่ว่า “เป็นยังไงล่ะ สุดยอดไปเลยใช่มั้ย”

การประเมินค่าของแฟนๆ AKB48 ในต่างถิ่นอยู่ในระดับที่สูง แต่ทว่า กับในท้องถิ่นแล้วความยากลำบากยังคงดำเนินต่อไป

วันแล้ววันเล่า ผู้ชมยังคงเต็มอย่างต่อเนื่อง แต่ว่าจำนวนผู้ที่สมัครสุ่มตั๋วเข้าชมกลับค่อยๆ ลดลง

ทั้งๆ ที่เริ่มจะถูกจับตามองแล้ว แต่กลับค่อยๆ ย่ำแย่ลง

อีกเรื่องหนึ่งคือ เมมเบอร์กำลังเริ่มถูกกดดันโดยสิ่งที่เรียกว่า ความนิยม และ แฟนๆ

มิยาวากิ “จากวันแรกมาก็ประมาณ 3 สัปดาห์ ชั้นก็เกิดป่วยขึ้นมาค่ะ เรี่ยวแรงไม่ค่อยมีแล้วก็มีอาการหอบด้วย จากนั้นก็มีอาการหอบบ่อยๆ ต่อเนื่องมาเรื่อย แต่พอนึกเรื่องที่ว่า ตำแหน่งของชั้นจะหายไป ก็ตั้งใจรักษาตัวอย่างเต็มที่ รู้สึกร้อนรนที่ไม่สามารถขึ้นแสดงได้ แล้วก็รู้สึกว่าแฟนๆ เองก็เริ่มชอบชั้นแล้ว เพราะงั้น พอคิดว่าถ้าชั้นไม่อยู่ตอนแสดงแล้วล่ะก็ ก็คงจะไปชอบเด็กคนอื่นแทน ก็รู้สึกไม่สบายใจเอามากๆ เป็นความสับสนที่อยากจะขึ้นแสดง แต่ร่างกายไม่ยอม ตอนนั้นจิตใจเองก็ถูกกดดันไปด้วยค่ะ

โคดามะ “โคเอ็นเนี่ย ยิ่งแสดงไปมากเท่าไหร่ ก็จะค่อยๆ รู้ถึงความนิยมของตัวเองค่ะ อย่างเช่นความดังของเสียงตอนแฟนๆ เรียกชื่อเรา ถึงจะได้ยืนเป็นเซนเตอร์แต่ก็รู้ดีว่าผู้ชมไม่ได้กำลังมองชั้นอยู่ เมื่อดูจากสายตาแล้ว อ๊ะ ตอนนี้ กำลังมองซากุจัง (มิยาวากิ ซากุระ) อยู่นี่หน่า ชั้นเนี่ยเต้นก็ไม่ได้เรื่อง แถมยังไม่ได้รับความนิยมอีก ทำไมถึงได้มาอยู่ตรงนี้(เซนเตอร์)นะ สับสนเลยค่ะ ตอนนั้นมีผลกระทบมากเลย ความมั่นใจในตัวเองก็หายไป ความร่าเริงก็หายไป พอความนิยมมาหายไปอีก ความร่าเริงก็ยิ่งหายไป เป็นแบบนั้นอยู่ทุกวันค่ะ”

“HKT48 จงใช้มิตรภาพที่ดีในการแข่งขัน”

คำพูดของอากิโมโตะ ยาสุชิ ยังคงดังก้องอยู่ในหัว

“สภาพแบบนี้จะให้มีมิตรภาพที่ดีเนี่ยนะ เป็นไปไม่ได้หรอก”

มีเมมเบอร์หลายคนที่คิดเช่นนี้


 

ตรงนี้ขออธิบายเสริมจากเนื้อหาในหนังสือนิดนึง

  • วากาทาเบะ เคนอิจิ เป็นอดีตนักกีฬาเบสบอลอาชีพของทีม Fukuoka Daiei Hawks ซึ่งน่าจะรู้จักกันดีว่าเป็นคุณพ่อของ วากาทาเบะ ฮารุกะ
  • ชื่อเพลง Wimbledon e tsureteitte แต่ในหนังสือจะเขียนเป็น Wimbledon ni Tsuretette ความหมายเหมือนกันแต่ไม่รู้ทำไมเขียนแบบนี้
  • https://www.youtube.com/watch?v=d4zDiKbqY50 หายูนิตเดียวกับในหนังสือไม่เจอ เอาเป็น “อาโออิ ซากุระ ไอริ” ไปแทนละกัน
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s